Voor nu kan je me volgen op: Facebook:  http://www.facebook.com/betty.mans en

http://betty-mans.blogspot.com/

Thx voor alle reacties en lieve woorden de afgelopen jaren:)

Liefs Betty

Ik was heerlijk een paar dagen aan de Zeeuwse kust. Een welness hotel in Kamperduinen was geboekt. Nu ben ik helemaal niet van de welness, want ik ga absoluut niet bloot de sauna in. Valse schaamte? Jazeker, dat zal het zijn. Het klopt niet die schaamte, want sinds twee jaar draag ik wel een bikini, waardoor mijn rondingen echt wel zichtbaar zijn. Het zal wel een kronkel in mijn hersenpan zijn, jammer dan. Ik ga niet naakt de sauna in, punt uit! Manlief nam wel een duikje poedelnaakt in het zwembadje, in zeven slagen was hij heen en weer, zo klein was het zwembad. Maar hij vond het heerlijk om even dat duikje te nemen en daar gaat het tenslotte om. Welness is welness. Het hotel was overigens bevolkt met alleen maar 50 en 60+ers. Okee, ik behoor inmiddels ook tot die doelgroep, maar wat zaten er een saaaaie stellen bij zeg. Pfff het leek of er bijna geen leven meer inzat, of alles al geweest was in het leven en er niets meer te bepraten viel. Het enige dat ze bond was het fietsen, want op elk fietspad was wel een 50+ stel te zien. Maar ja, het zij zo. Ik laat iedereen in haar of zijn waarde en houd zelf ook wel van fietsen! Het weer zat tijdens het tripje niet echt mee, maar gelukkig was het wel droog waardoor we lekker konden wandelen. De zee en het strand hadden we bijna voor ons alleen, wat wil je nog meer? Soms was er geen kip te zien, laat staan een mens. Domburg, Renesse, Veere. We hebben het allemaal bezocht. In Veere kwam ik het mooiste wat ik gezien heb tegen. Het leek een boekwinkeltje aan de buitenkant en ja daar moet ik dan even naar binnen. Maar wat ik binnen zag overtrof mijn stoutste verwachtingen. Temidden van een enorme bende aan boeken en tijdschriften, zat een oude man in pak aan een bureau, dat helemaal volgepropt was met weet ik het wat. Hij rookte een sigaartje en luisterde ondertussen naar keiharde klassieke muziek. Het leek net of ik me in een film bevond. Zo uniek en prachtig, zo apart. Ik betaalde de oude kaarten van dames in Zeeuws kostuum en kreeg te horen in zwaar abn dat ik vandaag zijn eerste klant was. Tja, bijzonder was het en een mooie ontmoeting! De Zeeuwse kust, prachtige natuurgebieden waar vogels en zeehonden leven. Nu nog in rust, maar over een aantal weken bedolven onder al die toeristen die hun vakantie er zullen gaan slijten! Ik geef ze geen ongelijk!

Na de droogte

De vogels fluiten
terwijl de regen hun veren streelt
De druppels vallen gestaag
in een ritmische melodie omlaag
Buiten
heelt
de natuur
van de droogte
vandaag

De aarde drinkt het water
gulzig
gevuld wordt laag voor aarde laag
want later
zal zij weer drogen
en snakken naar zilveren druppels
zoals die vallen gestaag vandaag

Ik ben niet gek

Even was ik blij met het mailtje dat ik uit Engeland ontving. Ene JB Heyroth zou tijdens zijn vakantie in Nederland op zeven achtereenvolgende dagen een behandeling van mij willen ontvangen. De behandelingen zouden in september plaats vinden. Het ging om twee stellen, dus in totaal vier personen. Ik was aanbevolen door een vriend van hem die door mij behandeld zou zijn. Wat ik raar vond was, dat hij vroeg wat voor soort healing ik gaf. Die zogenaamde goede vriend zou toch weten dat ik Reiki therapeute ben. Alarm bellen begonnen dus direct te rinkelen. IK heb terug gemaild met de mededeling dat ik voordat ik met hem in zee zou gaan, de naam van de vriend wilde weten. Je raadt het al: nooit meer wat van Meneer H vernomen. Het was vast zo gegaan: Meneer H meldt vlak van te voren dat de behandelingen niet door kunnen gaan, maar dat ik de helft van het geld dat ik zou krijgen mag houden als goodwill. De andere helft moet teruggestort. (Een cheque met het hele verschuldigde bedrag is namelijk al onderweg.) De cheque zal inderdaad aankomen, maar vals blijken te zijn en ik heel wat euro's lichter…. Dat het zo gegaan zou zijn, staat voor mij als een paal boven water……….Gelukkig ben ik niet gek………..!

Boeven!

Zo heeft God het bedoeld. De stilte, de kleuren die op me afkomen. Zo zal het de hele dag moeten zijn. Het maakt me even nederig om dit te aanschouwen. Er komt een gevoel naar boven van verwondering, de dauw op de weilanden, de zon die opkomt. Ik besef dat we zuinig moeten zijn op onze natuur, ik besef het ten volle. Het wordt vast een mooie dag………….

24 april 2011

Happy Easter:) klik klik

Vrolijk Pasen toegewenst!

Liefs Betty

Het was een mooie warme lente zaterdag. Op die dag brachten we de vader van een dierbare naar zijn laatste rustplaats. Om even bij te komen van de begrafenis stelde ik voor dat we daarna zouden gaan picknicken aan een grote waterplas even voorbij Utrecht. Kleedje, boekje, broodje mee en gaan met die banaan. Het was druk op de weg, kennelijk hadden meer mensen de idee om er even lekker op uit te gaan. We passeren het tuincentrum Overvecht, het is er erg druk, de hele parkeerplaats staat vol. Het is dan ook fantastisch weer om in de tuin aan de slag te gaan dus zo gek is dat niet. We rijden op een twee baansweg. Ik zie het bordje van de plaats waar we moeten zijn al staan. Dan gebeurt het. Een waanzinnige explosie klinkt in onze oren, alsof er een bom afgaat. Mijn echtgenoot kijkt in de achteruitspiegel en ziet in een flits dat de hele achterruit weg is. Compleet geimplodeerd. Mijn hart bonkt in mijn keel van de schrik. Echtgenoot stopt toch even op de weg om precies te kijken wat er aan de hand is. We staan stil op de binnenbaan, want een uitvoeg mogelijkheid is er niet. Meteen passeert er een auto met jongelui erin, de kap is open. Ongelooflijk wat er dan gebeurt, de inzittenden steken hun middelvinger op……Neee, niet helpen, maar agressief zijn omdat de auto voor hen stopte. En dat….dat zit me nog steeds dwars. Verloedert Nederland??? Ik kan er om huilen…..Waar is dat nu voor nodig, om je middelvinger op te steken???? We zijn heeeel rustig weer naar huis gereden in een auto die naar rubber rook, dat was echt niet prettig kan ik je zeggen. Pffff, wat een rare zaterdag was het, zo hoef ik ze niet…………..

Tussen Loenen en Beekbergen op de Veluwe bevindt zich de "hoogste waterval" van Nederland. De naam van deze waterval is: Vrijenbergerspreng. Een spreng is een kunstmatig aangelegd beekje waaruit grondwater omhoog borrelt. De vrijenbergerspreng bestaat uit enkele trappen. Het verval is 15 meter en daarmee is  deze waterval  de hoogste van ons land. Ik krijg thuis visioenen bij het lezen van de informatie en zie een soort Niagara Fall voor me. Toen ik veertien was bezocht ik laatstgenoemde tijdens ons familie bezoek aan Canada. Natuurlijk weet ik dat in de bossen van de Veluwe zo'n waterval niet zal aantreffen, maar benieuwd ben ik wel hoe hij er dan wel uit zal zien. Het is zondagmiddag wanneer ik arriveer op de parkeerplaats waarachter het bos zich bevind waarin de waterval ligt. Een flink aantal mensen is op deze vroege lentedag  ook op het idee gekomen om te wandelen in deze prachtige omgeving, maar dat mag de pret niet drukken. Jong en oud kan op een goed loopbaar wandelpad de bossen intrekken. Al vrij snel kom ik bij de vrijenbergerspreng aan. Het water dat naar beneden komt is helder. Uiteindelijk zal het stromen in het Apeldoornskanaal dat in 1825 gegraven werd. Zo, nu heb ik die hoogste, langste en grootste waterval maar mooi in het echie gezien. Indrukwekkend? Ach ja, in zijn soort best wel. Uniek is het zeker….

@28 maart, 2011

Vergezeld door een frisse wind en winterzon kwamen we aan in Schokland, dat in de Noordoostpolder ligt in de provincie Flevoland. Of beter gezegd we kwamen aan in Museum Schokland. Schokland een voormalig eiland in de Zuiderzee, bewoond tot 1859. Het museum ligt op een van de drie woonterpen die het eiland rijk was. De mooiste blikvanger is het statige kerkje daterend uit 1834. Zachtjes open ik de kerkdeur en ervaar een serene rust. Door de kerkramen valt het licht in witte zachte strepen op de lichtgroene kerkbanken. Ooit kwam de dominee uit Urk hier preken, voor de luttele bewoners van het eiland. Per boot kwam hij en per boot ging hij na de dienst weer. God was niet altijd genadig voor de bewoners van het eiland, want er zijn verschillende overstromingen geweest. Op een schuur staat aangegeven hoeveel ellen hoog het water gestaan heeft. Ik vraag me af hoe men in zo'n kleine gemeenschap, opgepakt op elkaar heeft kunnen leven. In een kleine tentoonstelling hangen enkele foto's van voormalige bewoners die vooral niet blij kijken. Er is echter een foto die me wel intrigeert hij toont een jonge vrouw.Ze draagt een mand waarin waarschijnlijk boodschappen zitten, die ze misschien aan wal gekocht heeft.

Verder toont het museum foto's over de inpoldering. Wat een barre klus moet dat zijn geweest. Op de volgende foto uit 1944, zien we enkele jonge mannen schaften. De pot schaft in iedergeval aardappels zo te zien.

We genieten nog van het mooie vergezicht dat hier te aanschouwen is en na een heerlijke kop koffie vergezeld met appelgebak, verlaten we Schokland met een voldaan gevoel.
Wie wil kan nog een mooie wandeling maken door het weidse landschap, maar dat ging mij in de redelijk koude wind net iets te ver! Echter echte wandelaars komen hier beslist aan hun trekken er is een prachtig wandelpad.! Al met al was het even lekker weg in eigen land en Schokland zeer de moeite waard om te bezoeken!

7 maart 2011

Vandaag komt hij. Een echte copy. Niet dat het mijn stijl is want ik houd niet van strak en felle kleuren. Maar ja, soms moet je wel eens iets door de vingers zien. Het is namelijk een gezamenlijk verjaardagscadeau voor mijn man. In opdracht van mijn echtgenoot is hij nagemaakt. De meest bekende stoel, de eerste gemaakt in 1919 van blank hout, icoon van het modernisme zal een plaatsje in huis krijgen. Of het beneden wordt? Ik ben er niet zo zeker van, want het is zo'n andere stijl en hij lijkt me ook niet lekker zitten, maar dat schijnt wel mee te vallen, volgens een ergonoom die zeer te spreken was over de zitbaarheid van de stoel. Owww, kan ik dat niet meer als argument gebruiken om hem niet in de zitkamer te plaatsen. Aan het eind van de dag zal ik het weten waar de stoel, na een gezamenlijke strijd zal eindigen, nl boven of beneden. Van mij mag het ook buiten zijn:)

(De stoel van Rietveld, documentaire en boek van Lex Reitsma en Marijke Kuper. Premiere/presentatie 10 maart, Stedelijk museum Amsterdam. Uitg Nai, Euro 19,95. Uitzending Avro 19 maart, 10.30 uur)